Çevrimdışı

Aramızdan gerek yurt içi gerekse yurt dışından gelen, arayan, yazan her bir gönüle ayrı ayrı teşekkür ederim. Burada da birbirinden değerli kalpler yine beni yalnız bırakmamış zaman ayırıp bu posta temennilerini eklemişler, her birinize içtenlikle teşekkür ederim, siz dostlar sağ olunuz.

Birçok anıyı paylaştığım ve yine rahmetli dedeciğimin emaneti olan kıymetli anneannemin acısını nasıl atlayabileceğimi gerçekten bilmiyorum. Dedeciğimi kaybettiğimde ABD’den Türkiye’ye dönmek zorunda kalmıştım, şimdi nereye gideceğimi dahi bilmiyorum.

İlk defa bir vefata bu kadar yakın oldum taa ki merhumenin teşhisinden, yıkanması ve defin anına kadar. İnsan çok sevince sanırsam başkasının dokunmasına müsaade edemiyor.

Bu süreçte bana kucak açan, elini omzumda hissettiren, acımı acısı gibi gören tüm narin kalplere yeniden tüm samimiyetimle teşekkür ederim.

Hiç birinizin kirpiğine nem değmesin, gönüllerinizce yaşamanız temennisiyle. Var olunuz.

__________________