IRCForumları - IRC ve mIRC Kullanıcılarının Buluşma Noktası

Sevmek türküsüne oturtmuşuz ille de benlik notasını.
Oysa sevmenin benlikten öte bir şey olduğunu bilememişiz. Öğrenilen kalıp doğruları yanlış cümlelere sığdırmaya çalışmışız. Doğruluk, yanlışların içinde eriyip kaybolabilir ama doğruluk içinde yanlış olan her söz; eğrilen bir yol gibi kıvrılır yüreğimizden dışarı…

Sevdanın rengi beyazdır bütün renkleri içinde barındırır çünkü..
Kalbinde merhamet taşımayan sevemez, her seven de merhamet edemez. Birbirinden ayrılmayan ama birlikte de olamayan iki ayrı karmaşa, belki de merhamet çok daha yüce evresidir sevebilmenin. Nitekim alemlere rahmet olarak gelen peygamber efendimizin kendisine düşmanlık eden, onu yok etmek isteyen sevgisizlere karşı olan merhameti işte buna en güzel örnek değil midir?

Beyaz her rengi barındırır, sevdanın içinde her şey vardır.Bütün hislerin toplandığı bir şeydir. bu hislerin en başına tabi ki şefkat ve merhamet kaplar ,bu duygular yok ise sevmenin de bir anlamı kalmaz ve sadece bencillikle yoğrulmuş, adı aşk denen f tipi yalnızlıklar kalır geriye, bir sevda zanlısı gibi voltalar atar durur insanoğlu aşkın en kör noktasında müebbet yemişcesine..

Yüreğimizde taşıdığımız belki de en büyük miras, sevmek sevdirmek tohumudur. Asıl gaye tohumu ait olduğu toprağa özenle dikmektir. Sabır gerek dallarında çiçeklenen baharı görmek için. Emek ve bolca umut gerek gökyüzünün maviliğine tutunabilmek için. Seven insan tarifi…tarifsiz yaşanası en güzel şey. Sevmenin sırrına eriştiyse insan, yeryüzünde attığı adımı, baktığı bakışı, sözünün tonu, sesinin rengi tıpkı bahar gibi olur. Ve dokunduğu, uğradığı, nefes aldığı her yeri güzelleştirir.

Dünyayı yaşanası yer yapacak olan, bizi bizden, aşılmaz sanılan tüm karanlıklardan aydınlığa ulaştırıp koruyacak belki de en büyük kalkan sevmektir. Gönülden seven gönül ehli insanlar kıramaz, yıkamaz, kanatamaz, yaralayamaz ve asla zulüm edemez ne kendine ne başka bir kalbe. Bin yerinden kırıkta olsa sevmekten vazgeçmeyen yürekler işte onlar bu dünyanın elmasları, yakutlarıdır.
Bizi yaratan zat-ı mukaddes der ki ‘Yere göğe sığmam da mümin kulumun kalbine sığarım’. Kalbe verilen güzelliğe bakar mısınız, kalp benim nazargâhım ben kalbindeyim diyor. Hiç bitmeyen, tükenmeyen sonsuz sevmek kabiliyetinin nerden geldiği çok daha iyi anlaşılıyor..