[Üye Olmadan Linkleri Göremezsiniz. Üye Olmak için TIKLAYIN...]

Bundan gayrı
merhametim sidr bakışlı
çocukların inkarında.
dönsem; bakacak yüzüm yok
uzansam; tutacak ’el’yok..

*Belma KARACA*

[Üye Olmadan Linkleri Göremezsiniz. Üye Olmak için TIKLAYIN...]


Çekilse şu gövdem bedenimden
ardında kocaman sahipsiz mezarlar var
gerdanımda taşıdığım
ateşlerden çektiğim sen...
şimdi avuçlarıma sunduğun zühre yıldızları
gözlerimden öpse
sen yoksan
ne yazar..

*Belma KARACA*

[Üye Olmadan Linkleri Göremezsiniz. Üye Olmak için TIKLAYIN...]


Şimdi ellerimi göğe uzatıp
adını ezbere çekiyorum
yoksun ya
halimden kimse anlamıyor..
sabahlara kadar oturup
halsiz bakışlarımdan
en sevdiğin uçurtmaları
mavi gökyüzüne uçuruyorum..


*Belma KARACA*

ve ben..


karamsar şiirlerin başrol oyuncusu
hayallerdeki kar tanelerini eritmekle meşhur kişi


bağrındaki kuşu yitirmiş
şah damarı kesik bir orman gibi
dıştan bakınca kalabalık
içinde ebediyete kadar yalnız


kendi sonunu hazırlayan meçhul zebani


yürüyoruz ölümle el ele
neslini kaybetmiş bir yabani gibi
..

''zehrini kusar zaman yatsı vaktine''

Belma KARACA

'kulağıma aşkı fısıldayan kadın, tek busen cennet
dizlerin vatan! kokun en güzel çiçek''

-ve senle savrulan içim
kapatır gözlerimi en güzel rüyaya
arsızdır düşlerim
doymaz..
kanmaz..
konar mayası tutmuş aşkına

...

bugünde seni seviyorum...
tüm yarınlarda da özlediğim-sin- ( س )

''şek'siz sevdadır adın..
şüphe'siz herşey sanadır..''

b.karaca​

''bir önceki an'da demiştim
varsa bir kalem ehl-i yazsın bunları''


...




ezgisiz bir ağıt çarpar
yüzümün varoş çizgilerine..
kimyası bozulur adımlarımın
alnımda kahbe bir kurşun izi
suskun kalır tüm türküler
zifirinde zehir getirir her gece
gözlerim yangın..
gözlerim talan..
içimde bin keder
içimde bin hayal
içimde kıyametce dul bakış
can havliyle keser benliğimi
ayaklarım çoğalır uğultulu yalanlarla
tükenir anne avuntusu
sarar ateşi..

Kavramı tamahkar bir kesik
her gece matem olur göz çukurlarıma
kâh suya bulanır ellerim deniz olur..
kâh derya olur ayaklarım da
yeniden yaralanır
yeniden kalkar gövdem mahşere

oysa ki
çatlayana kadar ’acı’ çocukların avuçlarındaydı
bî-çâre yediverenler
hiç sevilmemiş
hiç gülmemişti buğday benizli anneler..

yumarım içimdeki en kırıntı umutları
ley’l geceye sürgün ederim yanımın
kırıklıklarını..
uykum bıçaklanır yusuf’ca
kâh lanet eder züleyhaca
kâh haman olur vurur firavunca
kirlenir sevinçler hor olur sevdalar..

ve geriden gelen aynı ses ’korkarım’
ki sen hep bana korkma derdin

...

’’en çok geceleri anardım çocuk hayallerimi
yığılır kalırdı susardı herşey..
sinerdi sokak lambalarının alaf’ı
kuşatılırdı her köşe başı san ki
bir ben kalırdım duldasında hayatın
ki ben en çok hayallarimden vurulmuştum’’

nasıl his bilirim !..

b.karaca