IRCForumları - IRC ve mIRC Kullanıcılarının Buluşma Noktası
  Mobil Sohbet, Sohbet ve Sohbet Odaları




33Beğeni(ler)
  • 11 Post By Burce
  • 4 Post By gul_perisi
  • 1 Post By Burce
  • 1 Post By İlker
  • 4 Post By AngeLus
  • 5 Post By Ocean
  • 1 Post By Feronia
  • 1 Post By SimHa
  • 4 Post By Togepi
  • 1 Post By esekherif

Yeni Makale Ekle Cevapla
 
LinkBack Makale Seçenekleri Stil
  #1  
Alt
Çevrimdışı
Burce
Burce - ait Kullanıcı Resmi (Avatar)
Standart Bizim Çocukluğumuz
Yazan; Burce 29 Aralık 2017, 14:33


Bu forumdaki linkleri ve resimleri görebilmek için en az 25 mesajınız olması gerekir.


Bizim çocukluğumuzda annelerimiz çalışmazdı.
Okuldan eve geldiğimde boynumdaki anahtarla kapıyı hiç açmadım.
Hatta Babamın bile anahtarı yoktu.
Annem evimizin bir parçası gibiydi, hep evdeydi.
Her yere birlikte giderdik, zaten öyle çok da gidilecek bir yer yoktu ki. . .
En büyük eğlencemiz sokaklarda oynamaktı.
Sokakta oynamak diye bir kavram vardı yani.
Cafelerde, alış veriş merkezlerinde buluşmazdık.
Okula arkadaşlarımızla gider, birlikte çıkar, oynaya, zıplaya yürüyerek gelirdik.
Servis falan yoktu. Ayakkabılarımız eskirdi.
Hatta öyle olurdu ki; çantalarımızı kaldırımlara koyar oyuna bile dalardık.
Annelerimiz bu durumu bildiklerinden kardeşlerimizle bizlere ekmek arası bir şeyler hazırlar gönderirdi.
Mahallemizdeki teyzeler Annemiz gibiydi.
Susayınca girer evlerine su içerdik.
Ya da pencereden bize bir sürahi bir bardak uzatırlar, hepimiz aynı bardaktan kana kana içerdik.
Kısacacı evine gidip gelen elinde mutlaka yiyecekle dönerdi.
Anneleri o arada çocuğuna verdiği şeyden bizlere de gönderirdi.
Bu bazen bir kurabiye, bazen bir meyve olurdu.
Cebimizde harçlığımız olduğunda düşmesin diye çıkarır çantamızın üstüne koyar oyun bitince geri alırdık.
Çok garip ama kimse almazdı. Sokaklarımız evimiz kadar güvenli idi.
Düşünce kaldırırlar, kavga edince barıştırırlardı bizi…
Polisler gelmezdi kavgalarımıza, zabıtlar tutulmazdı.
Sonra kavgalarımız da öyle ustura, falçata ile olmaz,
onlar nedir bilmezdik bile, asla kanla falan da bitmezdi,
en fazla saçlarımızdan çeker, hayvan adları sayar, tekme atar, yine oyuna dalardık.
Birbirimizin suyundan içer, elmasına diş atardık.
Misket oynamaktan parmaklarımız kanar yine de mikrop kapmazdık.
Azar işitip, acillere taşınmazdık.
Düşerdik ekmek çiğner basarlardı alnımıza, oyuna devam ederdik.
Röntgenlere, ultrasonlara girmezdik.
Ben bizim çocukluğumuzu çok özledim.
Sokaklarımız ruhsuzlaştı sanki.
Komşumu tanımıyorum ama evinin camında,
temizliğe gelen kadını haftada bir görür kolay gelsin der konuşurum.
Onun dışında orada kim oturur hiç bilmem.
Evimizi kendimiz temizlerdik, kapı silmece ;
bilmem kaç kuruş hepimizin elinde bezler güle oynaya bitirirdik işleri.
Evlerimiz var, içinde yaşayan yok.
Parklarımız var, içinde oynayan çocuk yok.
Ama her yıl sökülüp yenilenen kaldırımlar, lüks binalar,
ışıl ışıl vitrinler, girip çıkan yapay insanlar…
Ruh yok, buz gibi buz, bu biz değiliz..
Tahta iskemlelerimizde oturan yaşlılarımız,
onlara dede, nene diye hatırını soran çocuklarımız yok oldu.
Ben kapılarında ‘ vale ‘ lerin, ‘ bady ‘ lerin beklediği yerlerden hep korkmuş çekinmişimdir.
Kapısını çarparak örtüyor diye çocuğuna kızıp,
taksidini bitiremediği arabanın anahtarını, hiç tanımadığı birine vermek ters gelir bana.
Benim değildir bu kültür. Ne ruhuma, ne kültürüme ne de cüzdanıma hitap eder.
Nedir bunlar?
Reklamlarla desteklenen beyni, ruhu ele geçirilmiş insanlar olduk.
Birbirimize yabancı, yalnızlıklarımızla yaşar olduk.
İyi de neden böyle olduk ?
Biz mi istemiştik? Yoksa birileri mi böyle istedi?..
“Her toplum hakettiği gibi yönetilir” derler ya, hakettiği gibi de yaşar diyelim mi ?


Bu forumdaki linkleri ve resimleri görebilmek için en az 25 mesajınız olması gerekir.

__________________
kar havası gibisin dışarda, içimde elmanın dişlenişi.
Alıntı ile Cevapla
Görüntüleme 244 Yorumlar 9
Toplam Yorum 9

Yorumlar

Alt 29 Aralık 2017, 14:48   #2
Çevrimdışı
Cevap: Bizim Çocukluğumuz




Sansliydik . Mutluyduk. Keşke hic buyumeseydik cocuk kalabilseydik en güzel zamanlarim gözümün önünde canlandı
Bu forumdaki linkleri ve resimleri görebilmek için en az 25 mesajınız olması gerekir.

__________________
Dünya çok acı çekiyor. Ama kötü insanların şiddetinden değil, iyi insanların sessizliğinden! / Napolyon
  Alıntı ile Cevapla

Alt 29 Aralık 2017, 16:44   #3
Çevrimdışı
Cevap: Bizim Çocukluğumuz




Hey gidi yıllar

__________________
kar havası gibisin dışarda, içimde elmanın dişlenişi.
  Alıntı ile Cevapla

Alt 30 Aralık 2017, 02:01   #4
Çevrimdışı
Cevap: Bizim Çocukluğumuz




Ne güzel özetlemişsin ya yüreğine sağlık * Geçmişe ışınlandım resmen .d

  Alıntı ile Cevapla

Alt 30 Aralık 2017, 08:35   #5
Çevrimdışı
Cevap: Bizim Çocukluğumuz




Bizler sokaklarda özgürce oynayan son çocuklardık. :/

__________________
Rüzgarda savruk, Başına buyruk ~
  Alıntı ile Cevapla

Alt 30 Aralık 2017, 09:42   #6
Çevrimdışı
Cevap: Bizim Çocukluğumuz




Hayatımızı kolaylaştırması beklenen teknolojinin, bizi nasıl avucuna aldığı ve sosyal yaşantımızı nasıl da alt üst ettiği ortada.

Eğer teknoloji bir uyuşturucuysa, ki öyle hissettiriyor teknoloji rahatlıkla rahatsızlığın arasında bir yerde. Her bir duvara, her bir masaya baktığınızda gördüğünüz şey ya bir tv, ya bir monitör, bilgisayar ya da bir akıllı telefon.

Akıllı telefonlar kullanan aptal insanlar olduk. Zaten bizleri aptal yerine koymasalar, adını akıllı telefon koymazlardı.

Sokaklarda, parklarda çocuk görmek anormal karşılanır bir durum oldu artık, ve her geçen gün biraz daha anormalleşiyor.

  Alıntı ile Cevapla

Alt 30 Aralık 2017, 14:56   #7
Çevrimdışı
Cevap: Bizim Çocukluğumuz




cok guzel yazmissin yine burce

Cocuklugumuza donduk resmen..
Bizim cok oyuncaklarimiz yoktu, zamani cocuklar gibi
Bir iki tane olurdu , onlara da gozumuz gibi bakardik
Para yoktu ama mutluluk coktu.

__________________
Ey Türk Bayrağım,Vatanımın sembolu,Namusum !
Korkma yılma senin yanında bizler varız Vatanımızın sembolü. Bayragim. Bizler Osmanli Torunlariyiz. Senin yanındayiz asla yılma korkma.
Sen daima dalgalanacaksın




Kullanıcı imzalarındaki bağlantı ve resimleri görebilmek için en az 20 mesaja sahip olmanız gerekir ya da üye girişi yapmanız gerekir.
  Alıntı ile Cevapla

Alt 02 Ocak 2018, 23:49   #8
Çevrimiçi
Cevap: Bizim Çocukluğumuz




@Burce keşki bunu yazan kişinin Saime EREN olduğunu bir alıntı yaptığını da belirtse idin daha güzel olacaktı.
Yazan kişinin emeğine saygı duymak gerek.

__________________

Kullanıcı imzalarındaki bağlantı ve resimleri görebilmek için en az 20 mesaja sahip olmanız gerekir ya da üye girişi yapmanız gerekir.
  Alıntı ile Cevapla

Alt 04 Ocak 2018, 13:27   #9
Çevrimdışı
Cevap: Bizim Çocukluğumuz




Düşünsenize şunların önemini bilmeyen bir nesil yetişti, yetişiyor.


Bu forumdaki linkleri ve resimleri görebilmek için en az 25 mesajınız olması gerekir.


Şimdikiler çocuk mu allasen? Sadece isimleri çocuk. Ne eğitim hayatlarında çocukluk yaşayabiliyorlar, ne sokaklarda koşturup oyun oynayabiliyorlar. Halbuki bizler öyle miydik? Sokağa çıktığımızda ailemizin tek derdi çok koşma evladım terlersin,terli terli su içme hasta olursun.. Şimdi ise saymak bile istemiyorum ailelerin dertlerini, korkularını. Ah benim memleketim ah..

  Alıntı ile Cevapla

Alt 09 Ocak 2018, 14:36   #10
Çevrimdışı
Cevap: Bizim Çocukluğumuz




Sonunda kel oğlan padişahın kızını aldı. Ben Şahidim.

  Alıntı ile Cevapla

Cevapla

Makale Seçenekleri
Stil

Yetkileriniz
Konu Acma Yetkiniz Yok
Cevap Yazma Yetkiniz Yok
Eklenti Yükleme Yetkiniz Yok
Mesajınızı Değiştirme Yetkiniz Yok

BB code is Açık
Smileler Açık
[IMG] Kodları Açık
HTML-Kodu Kapalı
Trackbacks are Kapalı
Pingbacks are Açık
Refbacks are Açık


Benzer Makaleler
Article Author Forum Cevaplar Son Mesaj
Nostalji ( çocukluğumuz ) Luthien Fotoğraf Kulübü 0 09 Ağustos 2014 18:12
Çocukluğumuz tiNa Serbest Kürsü 0 05 Eylül 2013 22:37
Çocukluğumuz çalındı sanırım. Lilith Şiir, Hikaye ve Güzel Sözler 0 29 Temmuz 2012 02:15
ÇocukLuğumuz Satuk Şiir, Hikaye ve Güzel Sözler 0 06 Mart 2010 02:18
Çocukluğumuz. FaCia Genel Paylaşım 0 26 Şubat 2009 22:49