Usul Usul
 

Hazırsa göz yaşın kirpiğinde yar
Sokul da göğsüme dök usul usul
Bu defa ahvalin biraz manidar
Kuytu köşelerden çık usul usul

Hüzüne gark olup dolmuşsun belli
Kederin ufkumda etti tecelli
Ne yapsam da sana olsam teselli?
Gel hele yanıma çök usul usul

Güz mevsimi gelmiş sanki şehrine
Bu kadar dalıp da gitme derine
Güleceksen eğer kendi yerine
Al senindir canım sık usul usul

Dört mevsim bahara yakışmaz ayaz
Sığın limanıma sakinleş biraz
Üzüntün ne ise kulağıma yaz
Sonrada silmeye bak usul usul

Şimdi tebessüm et kıskansın güneş
Bakalım şavkına bulunur mu eş?
Canlansın gözünde kahvemsi ateş
Olmazsa beni de yak usul usul

Böyle gül de güller hizaya dursun
Hicaptan dalları solmaya vursun
İsa can’a sonu gelmez huzursun
Ruhuma sevgini tak usul usul

İsa Kocagül