IRCForumları - IRC ve mIRC Kullanıcılarının Buluşma Noktası

Her şeyi kendimize haram etmişiz, ben eskisinden daha sessizim.Neden dünya neden?Aşk en delikanlı adamı sabi sübyan eder. Anıldığınca çarpıntı başlar, kan dolaşımım hızlanır. O an içimden mutlu olsam da dışımdan argolaşırım yine takmaz gibi görünsemde en dibe batmak. Bu olsa gerek yanılmak yani sana olan alışkanlığımı aşk sanmak. Yinede seni birazcık üzerlerse eğer İstanbul'da taş üstünde taş kalmaz. Şimdi geri say hayatı ya da zamanı durdurabiliyorsan durdur bakayım. Kusura bakma artık ne geçirdiğimiz güzel günler nede hayatın umrumda değil.

GÜLL	07 Kasım 2010 15:54

Cevap: İçini dök!

Canım Yanıyor yüregim sızlıyor sadece ölmek istiyorum öyle çaresizim ki öyle yetimim ki sadece bu hayata son vermek istiyorum..:(

Aria	07 Kasım 2010 16:22

Cevap: İçini dök!

Deve misali ey insanoğlu neren doğru ki ?

Nonserviam

07 Kasım 2010 16:25

Cevap: İçini dök!

1 saatlik uykudan sonra gelen brunch.. seni sevmedim.

Slipknot

07 Kasım 2010 19:12

Cevap: İçini dök!

Ezilmişleri yerden kaldırmak her daim bi delikanlının yapması gereken şeylerdir,bende onu yapıyorum :F

Alper

07 Kasım 2010 19:14

Cevap: İçini dök!

kendime bile söylemeye korkuyordum ama özlemişim seni.

Ein	07 Kasım 2010 21:31

Cevap: İçini dök!

Umut, hey koçum benim beeee.... (; 2-0 uuuvvv ! (: Yakışır Trabzon'uma. (;

She	08 Kasım 2010 00:40

Cevap: İçini dök!

Birini sevmeye koyulmak başlı başına bir iş, bir girişimdir. Güç ister, yürek ister, körlük ister. Hatta başlangıçta öyle bir an vardır ki uçurumun üstünden sıçramak ister; düşünmeye kalkarsan aşamazsın onu.

Jean Paul Sartre

Hande

08 Kasım 2010 01:47

Cevap: İçini dök!

bin cefa etsen almam üstüme
gayet şirin geldi dillerin dostum..
varıp yaad ellere meyil verirsen
gış ola bağlana yolların dostum

Angel

08 Kasım 2010 10:13

Cevap: İçini dök!

"...Bana aşkı öğretmişsen terli bir tepede; bırak isyanım tam olsun yüreğimin sessizliğindeki kıyamete... Bilirim sen kendince bir hayatı onarmaya düşkünsün. Onarmak içinse gidişin; sen önce seni affet. Adına mavi dediğin çoğul eksikliğinde... Bazen seni affedebilir miydin beni ağladığında? Yüzündeki gülümseme kaybolmuştu. Ama yinede gözlerinin içinde bana uzanan sevgi köprüsü hayatla olan bağımı güçlü kılıyordu. Tam söze başlayacakken parmaklarıyla kirpiklerime dokunup "İşte ben seni böyle seviyorum" dedi. Parmak ucuyla kirpiğime dokunup sevebilen kaç kişi girmişti ki hayatıma? İşte bütün sır buradaydı. Tekrar konuşmaya başladı. "Bilirsin; ben ki kabilesiz bir savaşçı. Senden aldığım bütün anlamları sana geri verdim. Bir 'içim' kaldı bende bir de aklımın aldanmışlığı....

" Kahraman Tazeoğlu

Tüm Zamanlar GMT +3 Olarak Ayarlanmış. Şuanki Zaman: 18:59.

Sayfa 137 Toplam 1439 Sayfadan

137