[Tanem]

[Üye Olmadan Linkleri Göremezsiniz. Üye Olmak için TIKLAYIN...]


Masumlar, bu dünyanın sessiz omurgasıydı.

Çok fark etmedik, çünkü omurga hiçbir zaman bağırmazdı.

Ama bir gün çekip giderlerse, işte o gün geriye kalan herkesin sustuğunu duyacağız.

Sahi, masumlar gidince ne yapacaksınız?

Sizin gürültünüzü dengeleyen o derin sessizlik bitecek.

O görünmez iyilik, o duyulmaz sabır, o konuşmayan vicdan yok olacak.

Kimsenin fark etmediği o küçük fedakârlıklar, artık kimse tarafından yapılmayacak.

Sustuğunuz yerlerde sizi koruyan o masum varlık, geri gelmeyecek.

Size rağmen sizi ayakta tutan o ince çizgi kopacak.

Sizi taşımak için kendini yıpratan o iyi niyet artık tükenmiş olacak.

Başınızı dik gösteren o sessiz destek çekilip gidecek.

Hiç hak etmediğiniz halde sizi temiz gösteren o görünmez merhamet sönecek.

Ve o an fark edeceksiniz.

Sizin sandığınız güç, aslında masumların taşıdığı bir yükmüş.

Hepsi birden gidecek masumların.

Ve o an fark edeceksiniz.

Dünyanın karanlığı kötülerin gücünden gelmiyormuş, masumların varlığından aldığımız ışıkmış.

Hepsi birden sönecek.

Masumlar gidince önce sokaklar sessizleşir.

Sonra evler.

Sonra insanlar.

Çünkü masumiyetin taklidi yapılamaz.

Onlar gidince her şey daha sert görünmeye başlar, kelimeler, bakışlar, hesaplaşmalar.

Masumlar gidince ne yapacaksınız?

Artık saklanacak bir yeriniz olmayacak.

Onların iyiliğini zayıflık sananlar, o iyilik gidince ilk defa kendi karanlığını çıplak gözle görecek.

Başkasını suçlayamayacak, kimseyi ezemeyecek.

Kimseyi susturamayacak, kimseyi kandıramayacak.

Kurduğunuz oyunları kimse yemeyecek, bahaneleriniz kimseyi etkilemeyecek.

Üstünüze aldığınız o sahte güç, ilk rüzgârda dağılacak.

Kimse artık sizin yaralarınızı taşımayacak, kapattığınız yaraları kimse gizlemeyecek.

Ve tüm bunların sonunda, geriye sadece belki de duymaktan kaçtığınız, korktuğunuz kendi sesiniz kalacak.

Çünkü masumlar gidince geriye sadece aynalar kalır.

Ve aynalar sizi hiç sevmez, sizin onları sevmediğiniz gibi.

Masumlar gidince çürüme başlar.

Önce ilişkiler çürür.

Sonra karakterler.

Sonra kurduğunuz bütün düzen.

Çünkü düzen dediğiniz şey sandığınız kadar güçlü değil, onu ayakta tutan hep iyi insanların sessiz varlığıydı.

Ve bir gün masumlar dönüp arkasına bakmadan gittiğinde, dünya bir anda anlamını yitirir.

Çünkü masumlar sandığımız kadar kırılgan değilmiş, biz, onların yokluğunda yaşayamayacak kadar kırılganmışız.

Masumlar gidince ne yapacaksınız?

Belki ilk kez gerçekten korkacaksınız.

Belki de ilk kez yüzleşeceksiniz.

Belki ilk defa “haklıydım” demenin sizi kurtarmadığını göreceksiniz.

Belki saklandığınız bahanelerin artık sizi korumadığını fark edeceksiniz.

Belki yıllardır ertelediğiniz gerçekler kapınıza dayanmış olacak.

Belki sizi masum gösteren o sahte vicdanlar çökecek.

Belki ilk kez kimsenin size inanmadığını duyacaksınız.

Belki de ilk kez güçsüzlüğünüzün sesini duyacaksınız.

Belki ilk defa içinizdeki karanlığın adını koymak zorunda kalacaksınız.

Belki de hayat sizi ilk kez hiç hazırlıklı olmadığınız yerden vuracak.

Ve o an anlayacaksınız.

Masumlar giderse, geriye kimse kalmaz sizi aklayan.

Masumlar gitmezse dünya değişmez.

Ancak masumlar giderse, herkesin maskesi düşer.

Bir gün, sömürdüğünüz, kullandığınız, üzerinden yaşadığınız tüm masumlar gidecek.

O zaman her şey çökecek.

Sen çökeceksin.