[Tanem]

[Üye Olmadan Linkleri Göremezsiniz. Üye Olmak için TIKLAYIN...]


İnsanların arkasından konuştuğunu bile bile yüzüne gülmeleri.

Sana ihtiyaç duyduklarında varmışsın gibi davranıp, işleri bittiğinde yokmuşsun gibi susmaları.

Güçlü olduğunda seni ilahlaştırmaları, düştüğünde günah keçisine çevirmeleri.

En çok sevdiğin insanın, en zayıf anında seni en ağır yerinden vurması.

Dertlerini anlattığında “ben olsam” diye başlayan ukalalıklara maruz kalman.

Mutluluğunu kıskanıp, başarını küçümseyip, derdini ise gizliden gizliye alkışlayanlar.

Paylaştığın sırrı, sana karşı bir gün “koz” olarak kullanmak için saklayanlar.

İyi niyetini saflık, nezaketini zayıflık sananlar.

Sana zarar verip sonra da kendilerini mağdur gibi gösteren yüzsüzler.

Seni sevdiğini iddia edip biri gelince ilk fırsatta seni unutanlar.

Güçlü yanını kullanıp, kırıldığın yerleri hiç görmeyenler.

Kendi hatasını “sen anlamadın” diyerek kapatanlar.

İyiliğini mecburiyet, desteğini görev, sessizliğini suç sayanlar.

Seni sabrı test edilecek bir nesneye çevirenler.

Sen susunca haklı olduğunu sananlar.

Kırınca özür dilemeyen, yanlış yaptığında bile kendini haklı göstermek için şekilden şekle girenler.

En masum halini bile kötü niyetleriyle lekeleyenler.

Ve daha bitmedi.

Seni övüp başkasının yanında seni yerin dibine sokan iki yüzlüler.

Seninle dostmuş gibi durup arkandan senin koltuğunu iten hırs tapınakçıları.

Yardım istediğinde “yoğunum” deyip, başkasına saatlerce falsolu ilgi gösteren samimiyetsizler.

Seni güçsüz gördüklerinde nasihat veren, güçlü gördüklerinde ise kıskançlığına yenilenler.

Hatalarını kabul edeceğine, senin iyi niyetine sığınarak suçu senin üzerine yıkan akıl cambazları.

Seni kendi başarısızlıklarının tesellisi olarak kullanmaya çalışan ruh daraltıcıları.

İçtenliğini istismar edip, emeğini yok sayıp, “ne var ki bunda” diye küçümseyen nankörler.

Sana değer veriyormuş gibi konuşup, eylemde ise hep seni yarı yolda bırakanlar.

Senin varlığını, kendi boşluklarının yama malzemesi gibi gören duygusal asalaklar.

Söz verip tutmayan, tutmadığı halde utanmak yerine bahane üretenler.

Kendi bencil isteklerini “haklı sebep” diye dayatıp, senin kırgınlığını “abartı” diye küçümseyenler.

Ve seni kırdıktan sonra bile senden anlayış bekleyen arsızlık abideleri.

Bunca çürümüş davranışın, bunca bozulmuş niyetin, bunca kirli oyunun içinde.

Şimdi gel de iyi insan ol.