IRCForumları - IRC ve mIRC Kullanıcılarının Buluşma Noktası

Şimdi edeceğim itirafi daha önceden foruma yazmıştım ancak db'lerden dolayı silinmiş tekrar yazmak istiyorum çünkü hala aklımdan çıkaramıyorum.

Orta son sınıfa giderken bir gün, arkadaşlarla okulu asmıştık; uzun, eğlenceli ve yorucu bir günün ardından eve dönüyordum. Yolun üzerinde bulunan bir bilgisayarcı dükkanında çalışıyordu kendisi.

Ne zaman oradan geçsem gözlerimi ona bakmaktan alıkoyamıyor, onu görünce kalbim duracak gibi oluyordu.. her geçişimde göz göze geliyor ikimizde sanki bir birimize birşeyler anlatmak istiyormuş gibisinden bakışıyorduk..

Gözlerinin içi parlıyordu, okadar şık ve zarif biriydiki, kelimelerle anlatmak mümkün değildi.

Artık fazlasıyla, beynime işlemiş gözüm ondan başkasını görmüyordu. Aklımda sürekli o vardı, yattığımda kalktığımda, yemek yediğimde günümün her anında.. yine bir gün, aynı şekilde dükkanın önünden geçerken, bana baktığını farkettim ve artık, dayanacak sabrım kalmamıştı.

Aşkımı itiraf etmenin zamanı çoktan geldide geçiyordu bile.
Sanki bir müşteriymiş gibi dükkana girdim, ve içeride dolanıp duruyordum. Oysa amacım, birşey almak değil sadece onunla tanışabilmekti. Daha önceden hazırlamış olduğum not'u onun masasının yanına gizlice koydum.

Kağıtta onu ne kadar çok sevdiğimi ve kendisine deliler gibi aşık olduğum yazılıydı ve altında bir dipnot vardı, yazıda aynen şöyle yazıyordu.

Lütfen sizinle tanışabilmem için bana ufak bir şans verin, ve sonunda onu yemeğe davet ettiğim not ilişiyordu. saat 20:00'da, Salon Roza'da ki bu akşam yemeğini bana lütfedermisiniz ?

O akşam takım elbiselerimi giymiş, yemeği yiyeceğimiz yere, yarım saat öncesinden gitmiş masayı fevkalade hazırlatmış ve onu bekliyordum.

Saat tam 20:04 geçe, kendisi kapıdan içeri girdi, kalbim durmak üzereydi, üzerinde dekolteli muhteşem bir tualet vardı. Simli ve parıldıyordu, Makyajıda aynı şekilde elbisesiyle uyumlu bir tonajdaydı.

heran yere düşüp bayılabilirdim. Önce öpüştük, sonra masaya oturdu, birer duble absolut içtik.. tanışma fazlı çok güzeldi.. artık tamamen benimsemiştim onu.

Çıkmaya başladık, onu çözebilmem çok uzun zamanımı aldı, hiç yanımdan ayrılmıyordu, sabahlara kadar onun baş ucunda duruyor, kimbilir kaç paket sigara içiyordum.. çünkü onun güzelliği ve zarifliği beni aşıyordu..

Başta çok sorunlar yaşadık bir türlü uyuşamıyorduk, başıma sürekli sorunlar çıkıyordu, birini çözdük derken bir başka sorun patlak veriyordu akabinde.

Ona çok iyi davranıyordum, çıkardığı her soruna göz yumuyor, sorunları çözüyor elimden gelen gayreti gösteriyordum..

Beni aldatmıyordu kesinlike çünkü biliyordum, okadar güvenilir bir sistemdiki,
gözüm ondan başka işletim sistemi görmüyordu. aramıza trojan virüs solucan casus ve spy'larin girmesine kesinlikle izin vermiyordu... ve Linux ile ilk tanışmamış böyle olmuştu artık o benim sonsuza dek ömrümü paylayaşacağım hayat arkadaşım olmuştu onu çok seviyorum. hiç yanımdan ayrılmıyor beni hiç yalnız bırakmıyor. Onu çok seviyorum

Eski sevgilim, windows hala bana yamanmaya çalışıyor olsada ona pas vermiyorum ;love

Sana seviyorum Linux^^