AKP’nin hapishanesine gittim.
Silivri’ye.
Nedim’e.
*
Ne diim ki?
Hepinize selam söyledi.
*
AKP yaptı bu hapishaneyi…
Malum, millete hizmet esas.
Ne kadar gurur duysalar, az.
*
Nedim’den çıkıp…
Yandaki spor salonuna geçtim.
Sanırsın maç var.
Tribünlerde kadınlar.
Tanıştırdılar…
- Şu amiral, eşim olur.
- Ordaki general, ağabeyim.
- Şurdaki albay, oğlum.
Bi minik el yakalıyor elimden.
6-7 yaşlarında taş çatlasa.
Annesi işaret ederek gösteriyor bana…
- El sallayan var ya, baba.
*
Hasret taşmış…
Basın tribünü bomboş.
*
Soruyorum…
- Hep böyle mi?
- Hep böyle.
*
28 senedir bu işi yapıyorum, 28 senedir utanılacak iş yapmadığımı sanıyordum.
*
Güya onlar içerde.
Halbuki, bizim ruhumuz tutsak.
*
Gelmişken, yüce Türk basınını temsilen etek giysem yeridir… Ponpon kız olarak.