İçimin sesini duy istiyorum
Aşık olunan şu koca şehrin aslında hiçbir zaman sevilmemiş banliyesinde
Düşler kuruyordum sur içine dair
İçimin sesini duy istiyorum
Neden aşık olunduğunu anlayamadığım bu ufacık şehrin
Köhnemiş trenlerinde kapılarda seyahat eden
Yüzü su görmemiş çocukların elleri gibi içim
Bu şiire kafiye lazım, bana sessizlik bana şairlikten öte bir hissizlik
Bana anahtarlarını verin
Kabuğuna mum dikilmiş kablumbağların hasretini dinleyim
İçimin sesini duy ve oku
Göğün şimdi buruklaşan bulutlarını
İlkin ne dendiyse oku
….