Mendilsiz Samet – İskender Maruf
 

Bağırıyordu gazeteci çocuk
Boğazım yırtılsa da kurtulsam der gibi
”beş kuruş beş kuruş beş kuruş”
Hayatın değerini biçiyordu çocuk
Gazeteler kimin umurunda.

Daha demin
Daha demin buradaydı gazeteci çocuk
Üsküdar’ın göbeğinde
Hayatla bağlarını kesiyordu.
Gitti gazeteci çocuk gitti gitti
Gitti.

Üsküdar da yağmur başlamıştı ve ıslanmıştı
Gazeteci çocuğun hayat sayfaları
Ve dağılmıştı yazıları geleceğinin.

”Üsküdar’a gider iken aldı da bir yağmur
Şemsiyesiz bir çocuğun ekmek parasını,
”Üsküdar’a gider iken bir mendil buldum”
Mendilin içinde Samet’in gözyaşları.
Bağırdım sonra ”gel komser abi gel doktor abla”
Bir mendil var elimde bedava
Samet’in gözyaşlarına para verecek değilsiniz ya..

İskender Maruf