[Satuk]

Karagözlüm’e

Aşk bazen görmek ister dokunmak ister

Sevdiği insan uzakta olsa bile durmaz koşar yanına gider
Bazen sözlerle ifade eder hislerini
İçindeki sevgiyi özlemi
Kimi zaman kısa bir söz bile anlatır her şeyi
Bazen satırlara döker içinden geçenleri
Kimileri ifade edemez hislerini
Gözleriyle anlatır sevgisini
Özlersin göremezsin tutamazsın ellerini
Bir fotoğrafı vardır elinde saklarsın kalbinde
Göstermezsin kimselere
Her gece resmine bakar dalıp gidersin sonu gelmeyen gecelere
Bir bakarsın sabah olmuş yine
Acı verir kalbine hasret saplanır kalbinin en derin yerine sessizce
Haykırırsın içindeki özlemi gökyüzüne
Biri duyarda getirir mi sevdiğini diye
Apansız bir ses duyarsın içinde
Sevdiğindir o, o da ağlar seninle…
Dayan uğruna hayatımı adadığım sevgilim
Sabret geleceğim yanına gül yüzlü meleğim
Unutma hep seni seveceğim
Bırakma beni ben seninle öleceğim…
Sensizlik bana ölüm gülüm
Seninle olmak mutluluk bana karagözlüm…