Kırmızı başlıklı, sepetinde renkli çiçekleri olan, küçük, şirin Kız çozuğu değilim ben.
Ben hüzünleri satan seyyar satıcıyım..
En gizli bölmesinde acı sevdamı saklıyorum satılık olmayanından...
Demet demet kederlerim, buram buram elem kokan gözyaşlarım var..
Papatyalı dar patikadan koşmaz benim ayaklarım.. Gökkuşağını tutmaya uzanacak yüreğim de yok..
Uçurumun kenarında canbaz soluğunda yürüyor, dikenlerle Süslenmiş yamaçlardan uzanıyorum; uçurtma uçuramıyor Boşlukta ellerim ama Girdabın en ücrasında kıvranabiliyorum..
Dilime dolanan baharın lay lay lom şarkıları değil, şen Şakrak zamanları yad edecek kadar yaşlı yüreğim..
Rüzgar saçlarımın tokasında dolaşamaz, yıllanacak hüzünler Ak koyacak oraya..
Baharın cıvıl çocuğu değilim ben.
Ben tatlı nevbahar gülüşünde tebessümleri azad ettim.
İnzivaya çekiliyorum serkeşçe...