.
Elimde kahve fincanı, yine pencere kenarını mesken tutmuş dışarıyı izliyorum. Aslında izlemiyorum, aklımda,
yüreğimde çok uzaklarda. Derin düşlere dalmışım, yakındaki uzaklarda. Hava puslu, sanki gözyaşlarını akıtmaya hazırlanıyormuş gibi, hüzünlü geliyor bana.
İçimi bir sızı kaplıyor. Tam sol yanımda, az da olsa
canım yanıyor. Birden dışarı çıkmak istiyorum. Ayaklarım nereye götürürse oraya gitmek istiyorum.
Yürüyorum...
Ayaklarım sürüklüyor, sokaklarda nereye gittiğimi bilmeden,
öylece yürüyorum. Birden yüzüme bir damla düşüyor, başımı yukarıya kaldırıp bakıyorum. Sonra bir damla daha düşüyor, dudaklarımda ince bir gülümseme beliriyor. Yağmuru özlemişim diyorum içimden. Hafif hafif çiseliyor, sanki damlalar dans ediyor tenime değdiği yerlerde. Yağmur yağıyor ve ben yürüyorum, tıpkı nereye düşeceğini hiç bilmeyen yağmur damlaları gibi, gideceğim yeri bilmiyorum.
Geri dönmek istemiyorum, hep gitmek, gitmek ve bir daha dönmemek üzere yürüyorum...
Karanlığımdan aydınlığıma yürüyorum. Ayaklarım sürüklüyor beni gidiyorum.
Dönüşüm olmamasını diliyorum, birazdan geri döneceğimi bile bile. Yine de yürüyorum...
.