| Cevap: Sevgili Günlük
Uykum geldiğinden değil bu sıkıntıdan bir nebze de olsa kurtulmak için uyumak istiyorum. Nedenini bilmediğim bir sıkıntı var uzun zamandır beni eritip bitiren. İstediğim her şeye sahibim belki, mutlu da olmam gerekir. Ama mutlu değilim. Kendi sesimi dinlemekten yorulduğumu anlıyorum bazen. En çok uyumak için yastıkla boğuştuğum anlarda bunu yaptığımı farkediyorum. Karanlık ve yalnız olduğum anlarda.. Kendimle konuşmaya başladım en çok, bunu anladım. Küçük arşçı depremler yaşıyorum. Bi bakıyorum hayallerim, umutlarım, mutlu olduğum anlar hepsi yerle bir. Enkaz haline gelmiş. Korkuyla gidiyorum titrek sesimle kimse var mı diyorum. Ses çıkmayınca birkez daha soruyorum ve bir "ben!" sesi duyuyorum kendi sesimden... Anlıyorum ki enkaz altında olan benim, dışarıdakiyse bedenimden sıyrılmış olan yavaş yavaş can çekişmeye başlayan ruhum..
Can çekişiyorum...
|