Saadet asrında İran’lı bir hekim Medîne’ye gelip yerleşmişti. Fakat günler geçtiği halde kimse tedâvi için gelmiyordu. Medîne’de başka hekim de yoktu. Bir gün işsizlikten çok sıkıldığını, geri dönmek istediğini Peygamberimiz’e (asm) bildirdi. Efendimiz (asm) da ona:
“Ben ve ashâbım çok şükür hasta olmuyoruz, öyleyse gidebilirsiniz.” dedi. Hekim, Peygamberimiz’den (asm) hasta olmamalarının sebeblerini kendisine açıklamasını istedi. Peygamberimiz (asm) da bunun sebeblerinin İslâm’ın güzel esaslarından kaynaklandığını söyledi ve:
“Benim ashâbımın tuttuğu bir yol vardır, o da şudur: İyice acıkmadıkça bir şey yemezler ve tam ma‘nâsıyla doymadan sofradan kalkarlar.” buyurdu. İran’lı hekim:
“İşte sağlığın temeli ve esası da budur. O halde benim için yapılacak bir iş yok. İslâm dini sizi hastalıklardan korumaktadır” dedi ve memleketine döndü.
Bostan ve Gülistan