Hz. Ömer (R.A.) Kur'ândan bir âyet dinlediği zaman yere baygın düşerdi. Bir gün eline bir saman kırıntısı alarak şöyle dedi, «keşke ben de bir saman çöpü olsaydım, adı anılmaya layık bir şey olmasaydım. Keşke anam beni doğurmamış olsaydı.»
Kur'an dinlerken Hz. Ömer çok ağlardı, hüngür hüngür yaş dökerdi. Bu yüzden yanaklarından süzülen yaşların bıraktığı iki buruşuk iz her zaman yüzünde görülürdü.
Peygamberimiz (S.A.S.) buyuruyor ki:— Sağılan süt memeye geri dönmedikçe; Allah korkusu ile ağlayan kimde cehenneme girmez.