| Söküklerim
Yine aynı kağıt, aynı kalem ve aynı isyan,
Ruhumu, yırta yırta aldığından beri Azrail,
Tek atımlık barut gibiydi hayat,
Dudaklarımın arasında, pühh dedim ve saçıştı hayaller..
Şimdi sefillere toplatsam bunları,
Çizip, kesip, dikip milyon tane hayatlar yapabilirler kendilerine..
Ve ben neresinden bakarsam bakayım,
Yine aynı hayat..
Yine aynı kağıt, aynı kalem ve aynı isyan..
9 Coder, She, Rodrigo ve 6 kişi daha bunu beğendi |