18 Aralık 2011, 13:31
|
#52 |
| Çevrimdışı
Kullanıcıların profil bilgileri misafirlere kapatılmıştır.
| Cevap: Düş'{üş}ler ~

Seni bu sabah içimden azad ettim,
çoktan gitmiştin belki yanımdan ama bu sabaha karşı o sert kahveyle biraz uykusuzlukla seni sisli gökyüzüne bıraktım, sana en yakın olabildiğim şehirde.
Çok değil bundan bir ay önce burasının planını yapıyorduk,
hayatımda en güvendiğim insanlardan biriydin. ben pek güvenemem bilirsin, tanırız insanları. -birkezbilesormadınyargıladınveastın-
bu konuya girmeyeceğim şimdi, gereği yok artık.
ben senin kadar kolay vazgeçemedim senden bilirsin her seferinde sen direnirken ben ağlak bir hâlde dön diye uğraşırdım,
çünkü olmadığında akciğerlerim bunu yadırgıyor düzgün nefes alamıyorum.
kocaman bir parça eksik kalıyor,
ve ben o boşlukta ne yapacağımı şaşırıyordum. hayatımda birinin bana kurabileceği en ucuz ve en yaralayıcı cümleyi kurdun.
neyse oralara girmeyeceğim,
yine aynı oldu aslında tüm yaşananlara, birbirimizi öldürmeye yüz tutmuşluğumuza rağmen ben hala umarım bir şekilde bunu da atlatırız, belki döner gibi şeyler söylüyordum,
bugün sabaha karşı bu cümleleri de bıraktım peşinden ben o gökyüzüne.
içimde ne kin var ne nefret, bir zamanlar çok sevmiştim seni cümlesi açıklıyor artık benim lûgatımda seni, hepsi bu.
Çok mutlu ve huzurlu olmanı can-ı gönülden dilerim,
ben bu sabah senin için ağlamayı bıraktım gökyüzüne, uzağımda açık denizdi o, yürüdü gitti.
ben kıyıda ıssız bir ev, ince boğazda gıcırdayan tahta iskele,
iskelede bir lastik, az ilerde turuncu bir şamandıra,
içimde kuzeyden bir hatıra aksiyle durgun suya vurdum.
bir siyah beyaz kare içinde, hepsi hepsi bir hatıra işte
bıraktın, unuttum, unutuldum. .birhankeskin. [Üye Olmadan Linkleri Göremezsiniz. Üye Olmak için TIKLAYIN...]
__________________ Ey iki adımlık yerküre; senin tüm arka bahçelerini gördüm ben. |
|
| |