Çevrimdışı

Bu forumdaki linkleri ve resimleri görebilmek için en az 25 mesajınız olması gerekir.


Tezer Özlü, bir başka kutupta kendisiyle aynı yazgıyı paylaşan Oğuz Atay gibi, beklenmedik bir anda edebiyatımızdan demir aldı. Yazar ile sahici efsanesini birleştiren bu anlatı, hem yoğun bir vasiyetname niteliği taşıyor, hem de hayata ender görülen acılıkta bir perspektiften tanıklık ediyor.


İz bırakan cümleler:

Her anı ölüdür ..
Şimdi sen de bir anısın ..Sen de ölüsün ..
Her zaman benimle birlikte olan ,,birlikte taşıdığım ,,yaşadığım sözcüklerime dönmem gerek ..
Sözcüklerim olmadan ,,o gökyüzüne nasıl dayanabilirdim ..
O caddeye ,,o geceye ,,gecelere ,,uykuyla uyanıklık arasında öyle yatıp uyuyamadığım için sinirlendiğim ve herşeyi düşünüp ,,kalkıp düşündüklerimi sözcüklere çeviremediğim gecelere ..
Ya da uykunun ölümsü derinliğinde var oluşumuzun küçüklüğünü algıladığım gecelere ..
Bu yaşam ,,beni ancak içimde esen rüzgarları ,,içimde seven sevgileri ,,içimde ölen ölümü ,,içimden taşımak isteyen yaşamı ,,sözcüklere dönüştürebildiğim zaman ve sözcükler ,,o rüzgara ,,o ölüme ,,o sevgiye yaklaşabildiği zaman dolduruyor ..


Bu forumdaki linkleri ve resimleri görebilmek için en az 25 mesajınız olması gerekir.