Bundan başka bir şey değildi aşkımız.
Gider, dönerdi gene ve bize.
Gözleri kapalı, uzak, çok uzak.
Mermerleşmiş bir gülümseme getirirdi.
Yitik sabahın otunda, garip bir deniz kabuğu!
Ruhumuzun inatla açıklamaya çalıştığı...
Bundan başka bir şey değildi aşkımız.
Sessizce yoklardı çevremizde ne varsa...
Açıklamak için ölmek istemeyişimizi, bunca coşkuyla!
Ve tutunduysak başkalarının bellerine,
Vargücümüzle sarıldıysak boyunlarına,
Soluğumuz karıştıysa, bir başkasının soluğuna.
Ve yumduysak gözlerimizi...
Bundan başka bir şey değildi.
Bu derin acıydı yalnız tutunabileceğimiz kaçışımızda...