Çevrimdışı

Pişman mısın? diye sorsalar.
Hayır.. kesinlikle hayır.
Aksine.. iyi ki sevmisim derim..
Cünkü çoğu için sevmek; sonrasında "keşkeler" ve
Işe yaramaz cırpınışlarla geçen bir süreçten ibaret..
Ben ise bunca insanın arasında sevebileceği en doğru kişiyi sevdim.

Hata mı yaptım? Sanmıyorum..
Hatanın ne olduğunu bilirim.. hata sonrasında suçluluk duygusunu getirir.
Ben onu sevdiğim için kendimi bir an bile suçlu hissetmedim.
Omu? Beni sevememiş oluşuna mantıklı açıklamalar getirecek..
Ama bir gün bir yerlerde aklına geldiğimde;
"Keşke onu sevseydim diyecek;
Keşke onu sevmek için bir şeyler deneseydim" diyecek..

Bunu nasıl mı biliyorum?
Cünkü ona nasıl sevilmesi gerektiğini öyle gösterdim ki..
bundan sonra her kiminle olursa olsun..
karşısındakinin sevgisini benimki ile karşılaştıracak.

Ben ne kadar mı seviyorum?
Basitçe.
Asla sevilemeyeceği kadar..

Özetle;
Bir yüz annesi tarafından ne kadar sevilirse işte!