Resûlullâh Efendimiz (s.a.v.) şöyle buyurdular:

Yeryüzündeki mahlûkâta merhamet ediniz ki Allahü Teâlâ da size merhamet etsin.

Başkalarına merhametli olun ki siz de merhamet göresiniz. Affedin ki sizin de hatalarınız bağışlansın.

Doğru sözü ve nasihatı işitip de kabul etmeyen ve icabıyla amel etmeyene yazıklar olsun. Doğruyu bildikleri hâlde onunla amel etmeyip hatasında ısrarcı olana da yazıklar olsun.

Merhamet ancak fena insanlardan çekilip alınır.

Allah’dan korkun ve hâlini ifade edemeyen hayvanları aç bırakmayınız. Sizler onları iyi besleyin, rahatlıkla binin ve afiyetle yiyiniz.

Herhangi bir kimse serçeyi veya daha küçüğünü haksız yere öldürürse Allah muhakkak onun hesabını sorar.

“Ya Resûlullah! Onun hakkı nedir?” denildi:

“Kesip yenmesidir, yoksa başının kesilip atılması değildir.” buyurdular.

İbn-i Mesûd Hazretleri şöyle nakletti:

Biz, Resûlullah ile seferde idik. O bir ihtiyacı için yanımızdan ayrıldı. Biz yanında iki yavrusu olan bir kuş gördük, birimiz yavrularını aldı. Anası gelip başımız üstünde çağrışarak dönmeye başladı. Resûlullah Efendimiz geldiğinde “Bu fena işi kim işledi, hemen ona yavrusunu iade ediniz.” buyurdular.

Yine konduğumuz bir yerde karınca yuvası var idi. Onları dağıtmak için yuvalarını ateşe vermek istedik. Resûlullah Efendimiz görünce “Ateş ile azab etmek ancak ateşi yaratana lâyıktır.” buyurarak yasakladılar.

Hz. Ali (r.a.): “Ey Allah’ın kulları, Allah’ın arzında (yer yüzünde), onun kullarının hakları hususunda Allah’tan korkunuz. En küçük gördüğünüz şeylerden; hayvanlara karşı olan muamelenizden bile sual olunacaksınız.” buyurdular.