Bu forumdaki linkleri ve resimleri görebilmek için en az 25 mesajınız olması gerekir.
Biz İki Dostuz
Sedef kanat güvercinler uçar/ şehrimin ağıt geceli atlasından
kuytu yanıma semah dönen bahara karışmak isterim,
bilinmez bir heterodoksa doğmak isterim bazen,
güz, kendi yaprağını yerken isyancı ellerimden.
biz iki dostuz, bu gayya kuyusunda...
yalınayak bir zamanı ayıklarım taşıl kabuğundan
kanlı sunağından tavananna’nın/ kınalı kuzular düşer
yürümeyi öğretirim her dem/ sesimi verip fırtınaya,
zaman içre döner, hasretin vuslat yangınından.
biz iki dostuz, bu girdabın metamorfozunda...
aynada yüzü yok/ gün gözleyen zen dervişleriyle
ve karnında şimşek tutan barakuda’nın külleriyle
düşte uyunan uykuda, ölümün yakın konuğuyum,
gözümün kara yanı teşneyken/ dostun güllenmiş şiirine.
biz iki dostuz, kandillerin gün kenarında...
nice sevinçte boğulan yüzümle öylece bakıyorum,
umutvar sözler ediyorum içimdeki gerillaya,
uyuyorum şarap gibi/ gölgesi inci/ midye kabuğunda,
buğday ve bellek gibi seviyorum ölümü reddedenleri,
bir uzak deniz gibi yıldırım yiyorum, ayın kanlı şavkında.
biz iki dostuz, ölüm habercilerinin şûrâsında...
kawa’nın örsü erişir kosalanmış örüye, zamanı gitmenin
artık “hürmüz” renkli çiçek açma zamanıdır demirin,
nietzsche’nin yaralı zerdüşt’ünün memat anı;
zamanıdır, zaten yok baharlarla/ bin yıllık hüznün ayininde yitmenin.
biz iki dostuz;
ve hayat bizi yaralayacak kadar acı dolu daha...