Aykirilik var sözlerimde, konustukca günah isliyorum. Kim gittiği yerde kaybolmuski kacislarinda. Kacislarimiz, kendimizden saklanmamiz değil mi ? Öyle bir maske takmaliki, hic kimse taniyamamali kendini. Geride biraktiğim zaman, sustukca büyüyen zamansiz bir misillemeydi geleceğime ; kalp carptintilarim.. Ben sadece kan kaybiyim, kuramadiği cümlelerde kendinden korkan. Nereye baktiysam orada ölmek istedim, o yüzden gözgöze gelmek kalb'imi durduruyor..

~Simdi basini gömdüğün yastiğinda en alakasiz rüyalarla böl uyku'larini. Uyan kücük kiz, yine uykum kacti..

Yaralarimi kanatiyorum zaman bosluğunda. Gerci kabuk tutsada gecmiyecek bir yaradaki izlerin estetiği bunlar