Sone 151
Aşk o kadar gençtir ki, vicdan nedir bilmez;
Ama kim bilmez, vicdanın aşktan doğduğunu da?
Öyleyse, tatlı hilebaz, beni sıkıştırmaya gelmez;
Kusurlarımın tatlı suçlusu sen çıkıverirsin sonra.
Sen açığa vurmak istiyorsun ama kusurumu, ben de,
Soylu yanımı çiğniyorum, bedenime boyun eğmekle.
Ruhum bedene diyor ki, sevişebilirsin dilediğince;
Et değil mi ! Bu sözü iki ettirmiyor bile !
Adını duyunca doğruluyor, seni gösteriyor zaferle,
İşte ganimetim, diye. Zevkle, övünçle şişiniyor;
Bir garip kul olmaktan o kadar mutlu ki hizmetinde;
Dilediğinde fırlıyor ayağa; yoksa uslu uslu bekliyor.
Akılsız deme bana, "aşkım" dersem eğer ona;
Onun aşkı çünkü beni indiren de, kaldıran da.
W. Shakespeare