Çevrimdışı

Gecenin karanlığı, sessizliği içinde sesini duysam öpmeye yeltenirdim bana deliymişim gibi bakma, deli değildim ama ben delirdim. Gölgeni görsem, güneş var olduğu sürece takip etmekten caymayacak kadar, peşinden gelirdim belki yürüyerek belki de koşarak belki de sürünerek. Koşarken takılsaydı ayağım yere, düşseydim kana saydı sağım, solum yine caymayacak kadar gözümü karartır gelirdim. Yolun sonu, sana değil bize çıksın, gerisi önemli değil. Düşmek mühim değil, kalka bildikten sonra, düştükten sonra değil bazen ayaklandıktan sonra her şey peşi sıra gelir. Bir kez düştüm ben bu hayatta, bana oniki saatlik, bir ameliyat kırkbir dikişle son buldu. Son bulan bir tek ben değildim, bizdik. Şimdi ayaklarım yere tam değil tamamen basıyor sen olsan da olmasan da değişen, değişebilecek bir şey yok.

K.K.D