Emir İmar b. Hamza, Melik Mansur’un yanına gelir. Mansur onu yanına oturtur. O gün, mazlumların şikayetlerini dinlediği bir gün idi.

İçlerinden bir adam ayağa kalkıp, yüksek sesle:

- "Ey Müminlerin emiri! Ben mazlum bir adamım" der. Mansur:

- "Sana kim zulmetti?" diye sorar. Adam:

- "Bana zulmeden imar b. Hamza’dır. Bu benim tarlamı aldı" der.

Mansur, İmar b. Hamza’ya hitab ederek, yerinden kalkmasını ve hasmı ile hesaplaşmasını emreder. Bunun üzerine, İmar b. Hamza:

- "Ey müminlerin emiri! Eğer tarla onun ise, ben ondan şikayetçi olmam, eğer benim ise, ben tarlayı ona hibe ettim. Tarla için, müminlerin emirinin bana ikram etmiş olduğu yerimden kalkmam" der.

Mecliste bulunanlar, İmam b Hamza’nın bu alicenaplığına taacup ederler.