Yıkıldı bir bir duvarlarım üstüme
Kalemimde bir sitem durduramıyorum
İki deli bakışa takıldı hüznüne yüzdürdüm yine akşamların
Celladı olmuşum kimsesizliğimin
Ve yalnızlığı vurmuşum yine
İpi boynuma geçirdim küçük bir sehpa üstünde öylece bitkin
Düşersem sallanacak bütün sevda masalı
Tutunursam neye tutunacağımı bilmeden yaşayacağım
İsyan mı etmeliyim bu kalabalık içinde var olma çabama
Yoksa varlığındaki yokluğunu kabul mu etmeliyim
Sağa sola bakmadan düşürdüm kendimi yerlere
Noktası olmayan bir söz hala virgülümde gizli
Özensiz yazılmış bütün satırlarım
…