| Gül Kurusu – Abdulbaki KÖMÜR
Ey kalbim, kalbimin efendisi, yetimler efendisi,*
Size iki emanet bırakıyorum demiştim giderken.*
Ne emanetlerine sahip çıkabildik nede hatırana*
Yaşadığımız gibi inanıyoruz senden sonra*
Uzak durduklarına yakınız, yakın durduklarına uzak*
Sen son yağmurdun evrenimize yağan*
Kimsesizlerin kimsesi, yetimlerin efendisi*
…
Abdulbaki KÖMÜR
|