| Tükeniş..
Uyanırım her sabah, elim gider boşluğa.
Tren sesleri yankılanır odalarımda.
İçimdeki raylara basıp basıp giderken sen!
Tutamam kıyılarımda dolanan suretini
Bir ukde kırıntısı kalır son durağımda.
Dönüşüm yok, yeterince gördüm.
İsteksizce iterim kendimi sonsuzluğa.
Son umut damlası da düşerken topraklarıma,
Şimdi tam zamanı beni gömün!
2015 Mart'ın 9'u
(!) Ziyan oluyor kelamlarım ve tükeniyor mürekkep.
Rüzgar.
__________________
Exy.. |