Çevrimdışı

Bu forumdaki linkleri ve resimleri görebilmek için en az 25 mesajınız olması gerekir.


Bir tüccarın kafeste hapsedilmiş maharetli bir papağanı vardı.🎈
Tüccar, Hindistan'a giderken bütün köle ve cariyelerine ne istediklerini sordu. Papağanına da "Sana ne hediye getireyim" dedi.
Papağan; "Oradaki papağanlara benim bu halimi anlat, bu biçarenin selamını söyle. Onlar ağaçlar üstünde iken, benim böyle hapiste yaşamam reva mıdır?" de" dedi...🎈
Tüccar, Hindistan'a varınca kırlarda gezen bir papağan gördü ve selamı iletince kuş yere düşüp öldü. Tüccar çok üzüldü.🎈
Neyse... Tüccar işlerini tamamlayıp evine döndü...🎈
Papağan sordu; "Ey Efendi! Ne oldu, selamımı ilettin mi?"🎈
Adam olanları anlatınca papağan kendinden geçti.🎈
Tüccar, kafesten papağanı çıkarıp "Benim güzel seslim, tatlı nağmelim. Eyvahhh! Ah ah! Bu dilim, bu dilim!" dedi...🎈
Ölü gibi duran kuş bir anda uçup bir dala kondu. Tüccar şaştı kaldı.
"Sana bu hileyi kim öğretti?" deyince... Papağan; "Hindistandaki dostum bana esirlikten nasıl kurtulacağımı nasihat ile gösterdi.🎈Ölmüş gibi görünmen, hapisten kurtulmana sebep olur dedi.🎈Bana merhamet edip, hürriyetime kavuşturdun artık ayrılık vaktidir." deyip, şarktan doğan güneş gibi süratle uçup gitti...🎈
♥♥♥
Mevlana Hazretleri bu hikayeyi anlattıktan sonra buyuruyor ki;
"İnsan beden kafesinde mahpus olan ruhunu, nefsinin elinden azâd etmelidir."
♥♥♥