Çevrimiçi

Öyle günler olur ki, kendini aciz ve güçsüz hissedersin. Hatta hayali kurduğun şeyler kırılabilir, umutlarını da yitirebilirsin. İşte o anda kendini yalnız, yorgun, ümitsiz hissedersin. Çevrendeki insanlara yapmacık tebessümlerle mutluymuşsun gibi gösterirsin kendini, tam burada devreye giren şey insanın savunma mekanizmalarından birisi olan "dirayet"tir. Güçlü olduğunu gösterebilmek adına en yegane şey de budur. Belki de, hızlı bir duygu-durum dönüşümüne sahibim, ben böyle düşünüyorum.

Bütün olumsuzluklara karşı demorize olmamak adına güçlü olmak gerekiyor, gerekirse; yalnızlığına sığınman gerekiyor, ama bir insana asla(!) unutma ki, seni senden başkası anlamaz,anlayamaz. İnsanlar ancak işlerine gelen taraftan anlıyor karşısındakini. Gerekiyorsa duygularının dışa vurumunu buraya yazarak ağlama duvarına çevir, ama kimseye derdini anlatma.. Yapım gereği, kişiliğimden dolayı ya da başka bir şey bilemiyorum; ben bu şekilde yapıyorum..

Ne demiş schopenhauer; "insanlarla uğraşmada üstünlüğe ulaşmanın tek yolu, onlardan bağımsız olduğunuzu göstermenizdir." Doğru da demiş, aferim ona.

__________________
l'esprit contre soi.