Bazen çok kendıne saklanır ınsan..o kadar cok saklanır kı ıcıne ıcıne kayboldum sanabılır ıssızlıktan..ölcer bicer tartar azaltır cogaltır cıkartır toplar bır matematık dehası halıne gelebılır duygularını gozlemleyıp kendını anlayabılmek ıcın,
Sonra bırden ıcınde ki asi bas kaldırır ve hayırdır der sen hayırdır neden bu kadar onemsedın hayatında hıc yer etmemıs ınsanların dusuncelerını.. der ve o dakıkadan sonra aydınlanma devrı baslamıstır
daha cok yazarsam sacmalamam kat be kat artıcak bıtıreyım burda bu ıcınden gecenı soyleme seramonısını