Çevrimdışı

Ben de seni, karıncaları incitmene rağmen. Karıncaların su içtiği yerleri yalan edip, ayak bastığın her toprakta kendinden geriye yıkılmış bir yuva bıraktın. Topladım. Seni evet seni. Ben de seni. Yirmi çocuklu sınıfı ısıtan sobaya yapışan montumdaki deliğin içinden bir yol var sana biliyorum. Bir kez olsun yolculuk etmemize rağmen sana çıktığını farz ettiğim yolları hep anlamlı, buldum yolüstü duraklarda içilen bir sigaranın ve self servis restoranların sulu yemeklerinin buharı sindi üzerime. Pasaport şubeden çürük raporu alarak çıktığından mıdır, basit şeyleri birbirine karıştırmamaktaki özeninden mi, içinde "esprime, eprime, imgelem" vs. kelimelerin geçtiği cümlelerin tedavi masraflarını üstlenmenden mi, dahası tavizsiz tevazuya duyduğun kibirden mi emin olamıyorum, çünkü ben seni. Herkesin duyacağı şekilde dünyalara sövüp sayarken, sesinin tizleştiği yerlerde içimin titremesinden kendimi alıkoyamadım, biraz daha küfretsen başladığımız yere dönecektik ki öyle de oldu. Döndüm, durdum sana.

...

Ben de seni. Sabırsızlığında bir yaşam belirtisi olmalıydı. Herkesi, her şey için hep acele ettirdin. Otobüsün tıra selektör yaptığı bir şeritte yolu kesilen yalnız sendin sanki. Tüpçü, sucuyu beğenmiyor, sucu bakkalı şikayet ediyordu, bir çay var onu içtikçe kusmak geliyordu. İsteklerin o an önüne konmalıydı ki majestelere şayan varlığından mahrum kalmayalım. Acelenin çağında senin işin çok acildi. Suyu kirletilen, oksijeni azaltılan ve tüm akrabaları kesilip biçilen, yapayalnız bir dal, rengi kokuyu deseni şekli şemali aylarca hücresinde biriktirilen ve tek çiçek açtırmak için bu denli meşgulken, sen hayırıdr?

Ben de seni. Söylediğine göre annen seni aldırmak istemiş, yapamayınca da doğum gerçekleşir gerçekleşmez kendini aldırmış bu dünyadan. Belki de bundan sendeki bu düşme isteği. Düşüp gitme. Hep mutlu anlarında çektikleri fotoğrafları var ya insanların, sen onlar gibi değilsin, işte bu yüzden ben de seni. Mutlu değilsin ama mutsuz da sayılmazsın ve hiç fotoğrafımız yok. Yine de sorsalar, kirpiğimin ucuyla çizebilirim seni, sen de beni. Ve keşke hep böyle kalsa.

__________________