Merhaba [emoji263]
Sabah sabah aklıma ilk aşkım Ayhan geldi.
Sidikli Ayhan. Eşofmanının üzerinde hep bi sidik lekesi olurdu. Mahallece herkes ona sidikli diye seslenirdi. Kendisi bile o kadar benimsemişti ki, bu lakaba alındığına hiç şahit olmadım. Nesini sevdim niye sevdim bilmiyorum ama, diğer sevdiklerimden farklı severdim onu. Toprak arasında solucan arardık beraber. Kiremitleri taşla ezer biraz kumla biraz suyla karıştırıp çömlekler yapardık ufak ufak. Yaz aylarında bisikletlerimizi kiralar kazandığımız paralarla abur cubur alıp cami bahçesinde yerdik. Sidiklinin eşofmanı hep boğazına kadar çekili olurdu. Diğer insanlardan farklı bi tipi vardı belki ilgimi çeken şey de buydu bilemiyorum. 6 yaşlarındaydık gerçi buna aşk denir mi onuda bilmiyorum. Babası öğretmendi tain nedeniyle taşındıktan sonra onu ne gördüm, nede hakkında bir şey duydum. Süslü bir hikaye ve adonisli bir ilk aşka sahip değilim ama bundan şikayetçi de değilim açıkcası.
Her neyse bu sayede ilk aşkların unutulmayacağı gerçeğini kanıtlamış oldum kendime.
Not: Bu bir merhaba mı, yoksa eski sevgiliye atılan bayram mesajı mı bilmiyorum. Buna forumdan eski tadı alırsam karar vereceğim sanırım.