Merhaba [emoji1652]
Istanbul yine kendi havasında.. Birikmişliklerinemi ağlıyor, unutamadıklarınamı yoksa hiç unutamayacak olmasınamı bilinmez.. Bilinen bir şey varsa o da unutmanın undan geldiğidir. Bildiğimiz un evet.. hani şu ekmek yapılan un varya, hah işte o.
Unutmak için tüm anıların un ufak olması gerekir. İnsan öyle bir çırpıda unutamaz. Aşkla veya mahlukat sevgisiyle yoğurulmuş her karşılaşma, her anı zaman içerisinde önce bayatlar, sonra küflenir, en son ise ufalanarak yok olur.
Birini unutmak istiyorsanız süreci hızlandırmak için nefret etmeyin derim ben. İnsan nefret ettiğini sevdiğinden daha çok düşünür çünkü. Unutmak istiyorsanız anılarınızın acısınıda yaşayın, kahrınıda. Nasılsa er ya da geç hiç bir şeyi hatırlamayacak, unuttuğunuzu bile unutacaksınız.
Zaman öyle bir eğitici ki.. Hiç birimiz hiç bir şeyimizi zamana bırakmayı sevmeyiz ama, o bizim elimizden her şeyimizi çaktırmadan alır ve zamana bırakmanın ne demek olduğunu mıh gibi aklımıza kazır.
Not; Zamana bırakmaya mecbur olduğumuz her şeye..