Merhaba [emoji263]
Size kalbimden, bugünümden, dünümden ikramda bulunuyorken, bir kitaptan bahsediyorken, özenle üzerinde durduğum şey, sade bir dille yazarak, münkün olduğunca net ve anlaşılır olmak.
Söz dağarlarına alıntılayarak kattıkları kelimelerle, tumturaklı cümleler kurup, fakat henüz hayatlarına geçiremedikleri için, sakil olmaktan kurtulamayan, karalama cümlelerin yaratıcılarının, cümle aralarındaki alıntılarını çıkardığımızda, geriye ne kalıyor ki? Darası mı? Esasen özgün anlatımlarıyla, ardışık bir kaç cümle kuramadıklarını da aynı hesaba dahil edersek?
Elitist olma uğruna telef edilen nice kelime, oysa ben biliyorum, anlıyorum kişinin ağzının içinde ezip söylediği iki üç cümlede bilgi hududunu.. Kendi kendine biçtikleri etiketler o kadar anlamsızlaşıyor ki gözümde.
Her neyse haklı suskunluğumu bozduğum zamanlardayım yine. En iyisi Nietsizche’yi daha fazla bekletmeyelim. Zira kendisi nihilizmin atası olduğu için sözleri her kişi tarafından beğenilerek paylaşılır. Aslında hiç birinizin yabancı olmadığı bir deha.
Nietsizche’ nin kitaplarını okuması ve idrak etmesi genelde zordur. Fakat bu kitap genelin aksine daha anlaşılır olduğu için, her şeyi göze alarak önermek istedim. Hayata, insanlara, Tanrıya eleştirel bakıç açısı diğer kitaplarında olduğu gibi bu kitabında da mevcut.
Neden bu kadar akıllıyım, ne bu kadar iyi kitaplar yazıyorum? Neden yazgıyım? gibi sorularla bir yandan kendimizi sorgulamamızı sağlarken, diğer yandan varlığı,benliği, kişiliğine dair yanıtları okurlarıyla paylaşıyor.
Bence Nietsizche’yi sadece bir kaç cümlesiyle tanımamalısınız.
Şimdilik sevgi ile kalın [emoji1652]
Not: Entelektüel değil kokoş olsaydım buralar yangın yeriydi..