Çevrimiçi

Kimseden hiçbir şekilde bir beklentim yok. Karamsar değilim, ya da ümidimi ve umudumu hiçbir şeyden de yitirmedim. Ama beklentim yok, duygulara ve safsatalara inanmıyorum sadece. Bu da insanlardan bir beklenti içerisine doğal olarak itmiyor beni. fyodor mihayloviç dostoyevski 'nin bir sözü var, der ki; '"nefrete sevgiden fazla güvenirim. çünkü, nefretin sahtesi olmaz!" evet azizim, sahteliği olmayan duygular içerisinde nefret vardır. Haklısın. Bir anne'nin evladına beslediği sevgiye inanırım sadece bu kısımda. Geri kalan nefrete inanıyorum. qAma ortada koşulsuz ve içten gelen duygularda vardır; o da acıma duygusudur, merhamet duygusudur. İçgüdüsel olarak apansız bir şekilde ortaya çıkar. Ne kadar otokontrolü olan bir insan olursan ol, yine de bu "acıma" ve "merhamet" duygusu ortaya çıkıyor insanın mayasında var ise bir insanın. Bu da tamamen insanın varlığının en güzel temel unsurlarından bir tanesi. Fakat bunu bile kullanabilecek kadar daha doğrusu kullanmak isteyen insanlar da var bu dünyada. En keskin ve emin şekilde bu düşler var sadece zihnimde.

Kafamın içerisindeki düşleri buraya aktarmayı da özlemişim uzun bir zamandan sonra meğersem.
Fakat; eski ortamdaki güzel insanları göremediğimden gelmiyorum. Tanımıyorum birçok insanı.
Eskilere özlemle, sizlere sevgilerle...