-Sen hala ölmedin mi?
diye sordu adam.
Kadının bakışları dondu bir an
Gülümseyişi yere döküldü dudaklarından,
Tuzla buz oldu...
-Sana, onca hüzünler verdim
Dününe,bugününe,kör kurşunları sayıp,
Gününü,güneşini,yarınını bitirdim..
Hala gülümseyebiliyor musun? ..
Sendeledi kadın
Kendi gölgesi yetişti,tuttu elini
Gözgöze geldiler adamla
Çarpışınca bakışları, bulut bulut
Bir gök gürültüsü,bir sağanak başladı
Bütün çiçekler döktü yapraklarını
Papatyalar kadından daha kırgındı...
Adamın gözleri öfkeden çakmak çakmak
Kadının gözbebekleri kanıyordu...
-Ben senden nefret edemedim...dedi kadın
Yüreğinden başka duyan olmadı.
Güldü adam fütursuzca
-Gönülden gönüle akıp giderken,
Sevgin fazla geldi, taşıyamadım...
Oynadım...
Benim eserim dedim gururlandım...
Sustun,
hırsımı alamadım...
Vurdukça yıkılmadın...
Sapladıkça sırtına,
Hançerimi acıttın...
Anla artık seni ben hiç sevmedim.
Suskunluğuna sarıldı kadın
-Anılarımı bırak da öyle git..dedi
Ve arkasını dönüp gitmeden önce,
Silahını çıkardı adam
İki el anılara,
İki el kadının suskunluğuna ateş etti
Silah ağladı...
Gökyüzü kanadı...
Meltem Ege