Çevrimiçi

Olmamalıymış, insanın hayatında kendini
Unutacak kadar sevdiği biri olmamalıymış..
Bunu sen öğrettin bana..
Geçmişini yok sayıp geleceğe kucak
Açmamalıymış mesela..
Gülüşüne güldüğü, gözyaşına öldüğü biri
Olmamalıymış hayatının baş yapıtında..
Görüyorsun ya unutulmuyor işte..
Dokunduğun elin, sürdüğün nefesin
Unutulmuyor onca kargaşada..
Bir şeyler hep seni getiriyor önüme..
Bir koku, bir ses tonu..
Ne bileyim..
Ben mi unutmak istemiyorum yoksa anılar mı
Yapıştı üzerime bilmiyorum..
Kestiremiyorum bundan sonrasını
Gözümde..
Zaten senden başkası canlanmıyor ki
Gözümde..
Sen nasıl başarıyorsun yok saymayı?
Ya da ne bileyim, sen nasıl devam ediyorsun
Hayatına..
Ben yokmuşum gibi, biz kaybolmamışız gibi?
Hadi bana doğruyu söyle, okurken bu satırları..
Kimin acısı batıyor göğsüne??

__________________
Haram Edilen Ömrün Helalliği İstenmez...