Çevrimdışı

Birbirimizin yarasını kanattık, kabuğunu kaldırdık, ağladık, ağlattık.
Çok güzeldik biz, çirkindik.
Çok sevdik, çok nefret ettik.
Sonra kendi yaralarımıza sarıldık.
Aşk dedik adına.
Acı dedik.
Hatıra dedik, gülümsedik.
Biri çıkıp "hani sevmiştin" dese gösterecek yaramız, yaşımız, hatıramız hazırdı hep azalmaya.
Anlatıp bitirmeye, değil ki anlaşılmaya.
Yalandan ölmeyen taraflarız biz.
"Unutuluyor mu" diye soranlara "unutuldum işte" diyemeyen taraflarız biz.
Unuttum, yalanını en güzel atan taraflarız biz.
Kötü sonuçlanan ilişkilerden yaralarla ayrılan taraflarız biz.
Birileri yaralarımızı sormadıkça göstermeyen taraflarız biz.
Candaki yaranın kabuk bağlayan yüzeyinin altında kanamaya, kanmaya hazır, acısını sıcak tutan taraflarız biz.
Yaralarımızı rağmenlere rağmen candan koparmayan taraflarız biz.
Kievmek olsa,el uzanmaya hazır olan taraflarız biz.
Sorsalar şimdi dilimizde yalan yok, "vallahi unuttum" değil, "vallahi unutuldum" diyemeyen taraflarız biz..