Çevrimdışı

çarpıyorum.
Bi adam var ki kilometreler ötesinden kalbime dokunuyor.
Acımı öfkemi benden alıp götürmek için uğraşıyor... Kaç kişinin
hayatında vardır ki hem sesiyle hem oluşuyla huzur banyosu
yaptıran bi dost? Gerçek bir dost... Herşeyim dedirtecek kadar
güvenilir bir dost? Sokaklarda arayıpta bulamayacağı ne varsa
bi insanın hepsi var onda. Yıllarca biriktirip üst üste koysanda
elde edemeyeceğin ne kadar sevgi ne kadar şevkat ne kadar
güven varsa hepsi... Öyle çok özledim ki alttan alttan
gülüşlerini, tarif bile edemem canımın içi... Çok özledim
yanımdaki varlığını. Ama biliyorum ki az kaldı... Çok az kaldı.
1 ay oldu sen bu ülkeyi terkedeli dağların tepelerin ardına
gideli... Koskoca 1 ay. Acılarımın arasında baş edilemez olan
koskoca bir özlem bıraktın kollarıma ve gittin. Şimdi bana
acılarımla başedebilecek kadar güçlü olduğumu söylüyorsun,
iyi de sen yokken nasıl? Varlığını hissetmek her ne kadar beni
hafifletsede tüm huzursuzluklarımı silip süpüremiyor be
canımın içi... Bitse de gelsen artık, çok özledim çok. Hep
ondan gitmek isteyişlerim, hep ondan kaçma arzum. Sen olsan
yetmez mi sanıyorsun? Hemde öyle bi yeterdi ki, öyle bi
geçerdi ki içimdeki yanma. İzi bile kalmazdı, keşke herkes
yerine bi sen olsan yanımda. Bi tek sen!