Çevrimdışı

Taammüden Zamanı Öldürme

dünya bu, geçen günde hüzün toplayan
törpülenen vicdanda, sigaya çekilecek
bel bağladığımız mağlup yaşantılarda
çıtkırıldım bir aheste de desek yeridir

yarınlara müheyya büyük ortağıyla
ağlayan göz, mus’af huzurunda olacak
bilinmezliğe göç, ayrılıklara gömülüp
seyrüseferlik bir tiyatro oynayacak

belli değil tığ teber belli değil son
yaşamın görgü tanığını çağır yanına
ömrün köşelerini yontucu seferde
yine de bir parçası kalacak zamana

en soylu yalnızlıklar ölümle gelecek
kim neyi bulacak kim neyi götürecek
aslına ve nesline karışıp taammüden
belli canını başucuna koyacağın gerçek

İlkay COŞKUN

__________________
Edeptir AŞK Sevdirenin Hürmetine...