| Cevap: İpse primus
Ben acıyla büyümüş bir kalbim.
Her defasında düşerken kalkmayı öğrendim. Kırılırken parcalarimdan yeni bir yol cizdim. Hayat bana ne fırtınalar savurduysa,ben o fırtınaların ortasında Mavi bir sessizlik buldum.
__________________ Umudun bir rengi olsaydı MAVİ olurdu.
Deniz gibi gökyüzü gibi sonsuz.. |