[Üye Olmadan Linkleri Göremezsiniz. Üye Olmak için TIKLAYIN...]
Aşırı Ego: Güçsüzlüğün Maskelediği Yüz
Aşırı egolu insan, çoğu zaman kendi zayıflığını saklamak için bir kalkan taşır. Bu kalkan ne kadar gösterişli olursa, içindeki kırılganlık da o kadar derindir. Ego, sahte bir kahramanlık öyküsü gibidir; altındaki boşluğu gizlemek için çırpınan bir maske.
Egonun farklı yüzleri vardır: kibir, alaycılık, sürekli onay arayışı… Her biri, kişinin içindeki güvensizlik ve korkunun bir yansımasıdır. Görünürde güçlü ve üstün durmak, aslında iç dünyadaki boşluğu kapatma çabasıdır.
Gerçek güç, başkalarının gözünde büyüklük yaratmakta değil; sessiz bir duruşta, kendini bilmekte ve değerini kabul etmekte gizlidir. Güçlü ruh, egoya ihtiyaç duymaz; çünkü kendini tanımak, başkalarının onayına ihtiyaç duymamayı getirir. Egolu olan, aslında kendi içindeki boşluğu kapatmaya çalışan bir ruhun yankısıdır.
Unutulmamalıdır ki, görünüşteki kibir çoğu zaman sessiz bir kırılganlığın işaretidir. İnsanlar, mesafeyle egoyu karıştırmamalıdır. Mesafeli bir duruş, bir karakterin derinliğini gösterir; egonun sesi, hep kendi önemini ispatlama çabasındadır.
Dipnot: İnsanlar mesafe ile egoyu birbirine karıştırmasın; mesafeli insana da egolu diyorlar. Oysa ego, insanın zayıflığını gizlemek için kullandığı bir maskedir; mesafeli olmak ise duruşun, çizginin ve sağlam karakterinin bir göstergesidir.
“Mesafe, karakterin işaretidir; ego ise korkunun.”
“Tanem”..