''Biri geliyor hayatına. Diyorsun ki artık tamam yani, bundan sonra yalnızlık yok. İki kişiyiz biz, her şeyi iki kişilik düşüneceğiz. Sonra çekip gidiyor. Tamam gidiyor yani, o zaman ikiydik ben şimdi tekrar bir kalacağım. Yani bir kalmam lazım, öyle olması lazım. Ama bir de kalamıyorum, yarım kalıyorum. Niye yarım kaldım ben, niye şimdi benim yarımımı aldı götürdü? Giderken beni böyle yarım bıraktı diye düşünürsün. Ama sonra bir gün anlıyorsun ki senin yarın hiçbir yere gitmemiş ki. Burada, gözünün önünde, her gün sana bakıp duruyor işte.''

ahh be İskender Baba..