Artik oyle bir hale geldikki iyilik yapmaya korkar olduk. Elbetteki yap iyiligi denize at hâlik bilmezse mâlik bilir fakat oyle insanlar varki cikar olarak kullanabiliyorlar veya zorunluymusuz gibi gorup nasil olsa dayanamayacak seklinde dusunup enayi yerine koymaya calisanlarada denk gelmisligim var. Bu yuzden insan iyilik yaparken artik belli bir beklenti icine girmis oluyor ister istemez ve "ben bunu yaptim ama, acaba?" tarzi bir dusunce olusuyor buda su an toplumumuzun geldigi son nokta ve aci ayiptir. Komsusu ac yatarken uyuyamayan, tok gezemeyen insanlar yok artik. Devir olmus cikar devri.