Cevap: İçini dök!
 

Yine boşkluklardayım. Yine hüsranlardayım. Yine mi dersen? Evet! Eski beni özledim. İğrenç espiriler yapan, ona buna sataşan, papuç kadar dili olan gıcık ama cıvıl cıvıl hayat dolu, neşeli. Hüzünlerine rağmen gülmeyi başaran bir beni özledim. Ne olduda birden böyle oldum? Ruhumdaki bu değişiklik neden! Neden bu durgunluğum! Neden bu boşluğun sebebi! Bir anlasam bir becerebilsem...

...her gün yeni bir ben görüyorum kendimde. Kendimi kendime ait hissetmeyişime sebepte bu zaten. Aynaya bakınca ben, ama aslında aynadaki kişinin ben olmadığını bilmek ne acı veriyor bana. Ben bana ait değilim ya da bendeki ben bana ait değil, karmakarışık. Karışıp kaldım yine, ne olacağıma nasıl olacağıma karar veremiyorum. Aslında karar veripte olamayışım bu.

Bu nasıl bir şey, çaresi ne? Bir ilacı bir devası var mı bunun? Kime anlatsam derdimi? Anlatsamda anlarlar mı dersin? Anlatılamayacak bir şeyi? Ruhumdaki o boşluğu doldurabilirler mi dersin? Ruhumu görebilirler mi dersin?

?

...

Cevap: İçini dök!
 

Ben bana yetiyorum Sen'n yetmediğin yerde.
Bazen kendi ellerimle onarırım kırılan kalbimi.
Çoğu zaman senin kırdığın kalbimi ama.
Sen düşünmezsin bazen.
Nedendir bilinmez.
İşte o anlarda ben yine bana yeterim.
Kendime sultan olurum.
Tebaa olurum.
Ve aslında ikimize yeterim.
s.c.

Cevap: İçini dök!
 

Cevap: İçini dök!
 

Yaprak döken kuru bir ağaç gövdesine tutunmuş ruhum, bitmemek için direniyor.
Direndikçe bitiyor, tükeniyor.
Boş olduğunun farkında değil savaşının.
Olmasa da farkında, yaprak dökümü zamanı hayatta.
Her esiş bir sarsılış bedenimde.
Her yaprak dökümü bir kopuş, her düşen yaprak bir parça götürüş ruhumdan.
Canım yanıyor...
Çırpınıyor, çırpındıkça dökülüyorum hayattan.
Her şey bir gidişin tasviri.
Benden, bedenimden.
Sonunda bensizim...

Cevap: İçini dök!
 

Yâr yollarına dökülmedik dilleri neyleyim
Yâr yâr!..
Seni kara saplı bir bıçak gibi sineme sapladılar
değirmen misali döner başım
Sevda değil bu bir hışım
gör beni darmadağın
tel tel çözülüp kalmışım
Yâr yâr!..
Canımın çekirdeğinde diken
gözümün bebeğinde sitem var.

| Bedri Rahmi Eyüboğlu

Cevap: İçini dök!
 

İyilik yap ehli olana da, olmayana da, ehline isabet ederse yerini bulur. Etmez ise ehli sen olursun.

Hz. Muhammed
(S.A.V)

Cevap: İçini dök!
 

Yine yağmurlu bir sabaha açtım gözlerimi,
Yağmur yerine ağlayan benmişim gibi gözlerim yaşlı.
Yine sen olmadan ,yapayalnızım.
Yastığımı kavrıyor ellerim sensizliğimde, sen diye.
Bir rüya gibi geliyor senle geçen günlerim.
Yalan, yalandı o günler.
İsyan ediyorum senle geçen her anıma.
Unutur muyum diyorum.
Unutur muyum?!

Cevap: İçini dök!
 

Cevap: İçini dök!
 

tıpkı eski filmler gibisin, zamanına göre iyiydin.

Cevap: İçini dök!